Niewinne zło

 


Dobra dziewczynka - Michał Paweł Urbaniak 

Dziękuję wydawnictwu WasPos za możliwość przeczytania tej książki.

Nazwisko autora przewijało mi się wielokrotnie, ale dopiero teraz miałam okazję przeczytać jedną z jego książek. Nie wiedziałam czego mogę się spodziewać z tego gatunku. Thriller psychologiczny ma to do siebie, że nie zawsze jest oczywisty. Ma w sobie wiele elementów zaskakujących. 

To, że ci najbardziej pobożni są najbardziej źli, to wiedziałam o tym już od dawna. Znam kilka takich przykładów i w tej książce też jest taki podany.

Początek książki sugerował trochę inny nurt, ale mimo tego, mogę powiedzieć, że to nawet ciekawa lektura. W sumie, nie jest ona łatwa. 
Poruszamy się po wspomnieniach, relacjach różnej maści, konfliktach, zakamarkach hipokryzji, ale też sumienia.

Czy polecam?
Tak. To historia, która odkrywa prawdziwe oblicza ludzi i pozwala odkryć ich prawdziwe intencje.

Moja ocena 9/10

Cytaty z książki:

"- Pamiętaj, że Bóg cię wspiera przypomniała.
- Elfie, podobno, żeby rozbawić Boga, wystarczy mu opowiedzieć o swoich planach.
- Nie w twoim przypadku. Zaplanowałeś sobie coś i tak będzie.
Milczał dłuższą chwilę. Marszczył czoło, jak zawsze, gdy coś sprawiało mu problem. Judyta miała ochotę wygładzić te zmarszczki.
- Nie chciałaś nigdy zrobić coś na przekór planom? Na przykład studiować gdzieś indziej?"

"Pracujesz na coś całe życie, żeby w jednej chwili to stracić"

"Chodzi o taką granicę, która dzieli świat na ,,przedtem" i ,,potem". Nagle się orientujesz, że to już nie jest zabawa. Że nigdy więcej nie będziesz tak beztroska. I pozostaje ci tylko żyć."

"Żaden człowiek nie jest święty"

"- Uwielbiam psy - oznajmiła. - Nie są fałszywe jak koty.
- Koty też nie są fałszywe - odparła pogodnie Judyta. - To mit głoszony przez tych, którzy nie rozumieją kotów. Przekonasz się, jak lepiej poznasz Budynia. Ja kocham i psy, i koty."

"- Sorry, że tak się wkurzyłam - dodała Martyna. - Po prostu nie lubię, gdy coś mi nie wychodzi.
- Nikt tego nie lubi."

"To naturalne, że ludzie się rozchodzą na pewnych etapach. Nie wrócimy więcej do naszej szkoły, do jednej klasy. Nikt nie stoi w miejscu i ja też nie chcę. Pora iść dalej! Trzeba się otworzyć na to, co nowe."

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jak cienka jest granica między snem, a jawą?

Ciężar trudnych decyzji

Iskry uczuć