Nie używaj słów, które traktujesz jak frazesy


 Tajemnice wiśniowego sadu - W upale lata - tom 2 - Katarzyna Grabowska 


Dziękuję wydawnictwu Videograf, za możliwość przeczytania tej książki.


Drugi tom jest jeszcze bardziej emocjonujący niż pierwszy.

Możemy się przekonać, jak Weronika, coraz bardziej gubi się w swoich wyborach. Ten fragment w więzieniu przypominał mi "Bridget Jones" (ale tylko w tym, że były był jej adwokatem.)


Zaskoczyło mnie to, że gliniarz był skorumpowany. I choć jest to dość częsty motyw, to i tak za każdym razem jestem zdziwiona. To tylko coraz bardziej pokazuje, jak trudno im ufać.


Jusuf. Zgadłam jego rolę, jaką odegrał w tej historii. Trochę mnie wkurzał, gdy odezwało się jego ego, ale i tak mu kibicowałam.

Widać, jak bardzo podobny jest z charakteru do Weroniki. Wybuchowi. Jak kochają, to są nieprzewidywalni. Mają sekrety, oraz bardzo łatwo oceniają.


Całość jest naprawdę bardzo dynamiczna i nie sposób oderwać się od fabuły. Historia na zmianę przyspiesza i zwalnia oraz daje wiele do myślenia.


Czy polecam?

Tak !!! Ta historia pokazuje jak ciężko być dla kogoś wszystkim. A przedewszystkim, że każdy popełnia błędy i jak mało osób o tym pamięta. To tak, jakby sami byli nieomylni.


Moja ocena 10/10


Cytaty z książki:


"- Pewnie, bo ty lubisz wysokich podejrzanych gości spod ciemnej gwiazdy. Najlepiej z nutką Orientu - zażartował, ewidentnie nawiązując do Jusufa, chociaż mnie wcale nie było do śmiechu.

- Ciekawe, skąd masz takie informacje. Gdybyś przeanalizował sprawę troszkę dokładniej, może doszedłbyś do tego, że się po prostu pomyliłam. Nie ma ludzi nieomylnych, a ja nie jestem chodzącą doskonałością.

- No to, panno niedoskonała, może powiesz mi, jaki jest ten twój typ?

- Czy to przesłuchanie? - zadrwiłam.

- Nie, ale przyznaję, że chętnie poznałbym twoje zdanie odnośnie do wymarzonego faceta."


" - Coś takiego jak szczęście nie istnieje - zaprotestowałam. - To tylko iluzja.

- No to za iluzję! - zgodził się, wstając z fotela. - Zaraz przyniosę kieliszki.

Wrócił dosłownie po chwili.

- Za iluzję - powtórzył, kiedy już napełnił nasze kieliszki. - Niech trwa jak najdłużej."


"- Jednak jeśli naprawdę się kogoś kocha, to po co zastępować tę miłość inną? - zapytałam.

Czasem tak bywa. Może taka już natura ludzka, że pcha człowieka do odkrywania coraz to innych doznań. Nie wiem, Weroniko, jestem jednak pewien, że gdy ja kogoś pokocham, nie zostawię go nigdy. Wystarczy tylko, że ta osoba odwzajemni moje uczucia."


"Ktoś, kto nie ceni własnego życia, może posunąć się dalej niż inni."


"Strach jest najlepszą metodą podporządkowanie sobie innych."


"Wolność, życie, szczęście, miłość. Jakże to ulotne, a jakże potrzebne."


"Nie matura, lecz chęć szczera zrobi z ciebie właściciela"

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jak cienka jest granica między snem, a jawą?

Ciężar trudnych decyzji

Iskry uczuć