Nigdy nie wiesz komu możesz zaufać

 

Tajemnice wiśniowego sadu. Wiosna pełna sekretów (Tom 1) - Katarzyna Grabowska 

Dziękuję wydawnictwu Videograf, za możliwość przeczytania tej książki.

To moje kolejne spotkanie z piórem autorki. Muszę przyznać, że ta historia jest mocniejsza i tak bardzo wciąga.... Wow. Nie spodziewałam się, że będzie aż tak zagadkowa i da tyle lekcji.

Sam tytuł nie daje tego, co jest w środku. Ta lektura jest warta uwagi. Pokazuje, że czasami możesz zaufać obcej osobie w pewnych przypadkach, ale też, jak łatwo można się naciąć. Człowiek nie może nawet czasami sam, sobie zaufać, a co dopiero innym. Nigdy nie wiesz, kiedy ktoś działa na twoją szkodę. Należy pamiętać, że ludzie są różni. Nie należy też wszystkich wrzucać do jednego worka. Uprzedzenia krzywdzą na wielu poziomach.

Życie potrafi zaskakiwać. To historia pełna emocji. Czułam szok, niedowierzanie, irytację, ale też chwilami radość. Ta powieść nie daje o sobie zapomnieć i co raz to bardziej zagłębia w zakamarki tego, jak człowiek jest za bardzo ufny.

Weronika. To główna postać, która jest zagubiona uczuciowo. Jak kocha, to jest w stanie poświęcić siebie. Niestety, nie ma tego dla siebie.

Jusuf. Syryjczyk ze smutną przeszłością. Z ogromem tajemnic. Mam pewne teorię co do jego osoby. Zobaczymy jak to będzie dalej w kolejnych tomach.

Jacek. Typowy "chłopak z sąsiedztwa". Trochę wybuchowy.

Anka. To postać, której nie da się nie lubić. Zwariowana i szukająca miłości takiej, gdzie ją ktoś dostrzeże.

Czy polecam?

W 100%. To historia, która pozwoli zagłębić się w tajemnice, które zbierają swe żniwo najwyżej ceny.

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Chciałbym znowu być mała. Wtedy wszystko byłoby o wiele prostsze."

"Czasem zna się ludzi długo, a tak naprawdę nie wie się o nich nic. Człowiek już taki jest. To drapieżnik, który kieruje się własnym dobrem. Potrafi oszukiwać, zdradzać, kraść, zabijać. Jest najbardziej okrutną istotą na świecie."

"- Może za bardzo ufasz ludziom - zauważył. 

- Tobie też?

- Mnie przede wszystkim."

" - Chcesz zostać?

- Tak.

- I nie będziesz żałować?

- Nie wiem, co będzie. Wiem tylko, że będę żałować, jeśli teraz odejdę w tę ciemność. Przy tobie jest blask. Jeśli opuszczę blask i udam się w stronę cienia, przestanę istnieć. A ja nie chcę zniknąć.

- Nie znikniesz. Nigdy ci na to nie pozwolę."

"Gdy dwoje najbardziej samotnych ludzi na świecie wreszcie się spotyka, nie może to być zwykły przypadek. Po prostu los krzyżuje ze sobą ich ścieżki, po to aby wreszcie przestali czuć tę wszechogarniającą pustkę. Po to, aby ich dwie samotności stały się wspólnotą. Aby nie było ja i on, tylko my."

"Mówi się, że człowiek rodzi się samotny i umiera samotnie, jednak przez całe życie dąży do tego, aby nie odczuwać tej pustki. By znaleźć kogoś, kto będzie przy nim trwał na dobre i na zle, w radości i w smutku. Kto sprawi, że zapomni się o tym, co nieuchronne."

"- Ech, a nie mogłaś po prostu zakochać się we mnie?

Wtedy wszystko byłoby o wiele prostsze.

- Myślisz, że prosta droga jest najlepsza? Czasem trzeba pobłądzić, nim trafi się na właściwy tor. Najważniejsze jest to błądzenie, gdyż dzięki temu życie nabiera smaku. Potrawa bez przypraw nie jest nic warta. Tak samo życie. Kręta ścieżka, mimo iż dłuższa i bardziej niebezpieczna, niesie ze sobą pewną tajemniczość. Wywołuje dreszczyk emocji. Żyj tak, jakby każdy dzień miał być tym ostatnim. Ważne jest to, co dziś. To, co wczoraj, już się wydarzyło i nie można tego zmienić, to, co jutro, może nie nadejść."

"Czasem życie układa lepszy scenariusz niż te znane z filmów."