Zawsze się pamięta

 

Pamiętam mimo wszystko. Tom 2 - Joanna Lisowska 

Dziękuję autorce, za możliwość przeczytania tej książki.

Muszę przyznać, że autorka zaskoczyła mnie tym finałem... Byłam w szoku i zrobiło mi się smutno. 

Historia krótka, bo ma niecałe 90 stron. Pokazuje, że miłość znajdzie drogę do spełnienia. Dla prawdziwego uczucia, nie istnieje coś takiego, jak status społeczny, czy to, jacy są rodzice.

Łatwe było do odgadnięcia to, że była to sprawka jej matki. 

Idealnie pasuje tutaj powiedzenie: "Syty, nie zrozumie głodnego".

Historia lubi zataczać koło. I wszystko wyjdzie dobrze. Tu tylko cztery lata. Pewne sprawy nie raz wychodzą dopiero po śmieci. Tutaj również mamy pokazany świat z dwóch perspektyw. 

Ostatni rozdział, to wydarzenia już po 10 latach. I muszę przyznać, że chętnie poznała bym ich wspólne życie.

Czy polecam?

Tak. Idealna na wieczór, aby przeżyć wulkan emocji.

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Powinnam była się przygotować na coś takiego. Przecież świat jest mały. Ludzie na siebie wpadają. Przeszłość lubi wracać. A jednak byłam przekonana, że jeśli kiedykolwiek jeszcze go zobaczę, to gdzieś przelotnie. Na drugim końcu ulicy. W tłumie. Bez słów, bez zatrzymanego oddechu. Bez tego wszystkiego."

"Nie przestaje się kochać kogoś tylko dlatego, że świat się między wami zawalił. Przestaje się o tym mówić."

"I pierwszy raz od dawna nie boję się jutra. Bo jeśli to wszystko było kłamstwem… to może nasza historia wcale się nie skończyła."

"Zawsze myślałem, że najgorsze w utracie kogoś jest samo rozstanie. Myliłem się. Najgorsze jest to, co przychodzi później. Cisza, brak informacji. Brak jakiekolwiek punktu zaczepienia."

"Nie przestałam go kochać, nie mogłabym. Po prostu przez te wszystkie lata nie miałam odwagi się do tego przyznać."

"Czas potrafi być dziwny. Potrafi płynąć powoli, kiedy czekasz na coś całym sercem. A potem nagle przyśpiesza tak bardzo, że orientujesz się dopiero po latach, ile rzeczy zdążyło się wydarzyć."