Życie daje nam wskazówki

 


Zmęczona głowa - Tomasz Kowalewski 


Dziękuję wydawnictwu Novae Res, za możliwość przeczytania tej książki.


"Zmęczona głowa", pokazuje, jak nieraz bywa ciężko z samym sobą. To, jak myśli przygniatają i jednocześnie, chcesz być sam, ale także pośród ludzi.

I, niekoniecznie ich słuchać. Jak interweniujesz, to jesteś natrętny, a jak tego nie robisz, to też źle. Najgorzej, jak się przyglądasz. Od razu jest się hipokrytom. Ludziom, nie dogodzisz. Wszystko przemija, czasem lepiej być egoistycznym. Mamy tutaj różne rodzaje ludzi. Ci, którzy wszystko sobie ograniczają, stawiając tzw. "granice", oraz ci, którzy z uczuciem czerpią pełnie życia.


Książka pokazuje oblicze depresji i jej nie zrozumienie.

Nazywając ją apatią i gorszym dniem. Jest to smutna historia, pokazująca szarość życia.

Główny bohater. Chce przejść spokojnie i napotyka różnych ludzi. Nie zawsze tych dobrych.


Życie, to ciężki orzech do zgryzienia. Nie jest łatwe i często (nie zawsze) od nas zależy, jaki jest to poziom. 


Czy polecam?

Tak. To lektura, która zmusza do przemyśleń. Ma tylko 85 stron, więc idealna do kawy.


Moja ocena 9/10


Cytaty z książki:


"Czasami mi się wydaje, że może to właśnie osoby z chorobą afektywną dwubiegunową jako jedyne na tym świecie cokolwiek czują. A chyba przecież o to głównie w tym wszystkim chodzi. Żeby coś poczuć. Żeby poczuć jak najwięcej.

I czując tak mocno, że wszystko czuję, stałem i myślałem nad tym, że czuję. Minuta za minutą, oddech za oddechem."


"Jego poglądy polegają na ograniczaniu siebie i swojego ducha. Wyjściu z założenia, że szczęście da się osiągnąć, jeśli postawi się sobie granice; to, że szczęście w ogóle da się osiągnąć, jest odrzuceniem własnego człowieczeństwa. W życiu nie chodzi wcale o to, by osiągnąć jakąś ułudę zwaną szczęściem. Chodzi o to, żeby czuć. Kochać, nienawidzić, płakać, wrzeszczeć, śmiać się. Czasem oznacza to piękne chwile, pełne radości. Czasem - depresję i leżenie w łóżku całymi dniami. Tak bywa. Ale przynajmniej się czuje. Doświadcza się życia. Apatia to wróg człowieczeństwa."


"Miłość jest na tyle skomplikowaną i złożoną sprawą, że nietrudno o to, by w pewnym momencie uleciała. Czasami widać tych, którzy są ze sobą już tylko z przyzwyczajenia. Za to wspólny spacer postrzegałem za wręcz niezbity dowód na ciągle trwające uczucie. Wystarczyło spojrzeć, jak ci ludzie pięknie trzymają się pod rękę, jak na siebie patrzą. Miałem takich teraz przed oczami."

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jak cienka jest granica między snem, a jawą?

Ciężar trudnych decyzji

Iskry uczuć